Margriet Spijksma
Beslis dat effe lekker zelf!


Binnenkort mogen nieuwbakken vaders een maand vaderschapsverlof opnemen. Tenminste, alléén bij de ING. Die bank geeft als eerste grote Nederlandse onderneming zijn mannelijke werknemers langdurig verlof bij gezinsuitbreiding.

Wow.

Maar verder is het in Nederland behoorlijk sappelen. Vaders hebben meestal maar 2 dagen verlof. In de Tweede Kamer praten ze nu al jaren over uitbreiding naar 5 dagen.

Gaap.

Je leven, je kind of je werk …

Ik verbaas me er enorm over dat de wetgeving rond ouderschapsverlof zo strak vastligt.

Maar ik verbaas me er nóg meer over dat wij er allemaal naar luisteren …

Ik weet nog goed toen mijn dochtertje Félice kwam en ik in het ziekenhuis werd opgenomen voor zwangerschapsvergiftiging. Mijn vriend kreeg geen vrij om mij bij te staan en overdag te bezoeken. Hoewel we dat lastig vonden, schikten we ons hierin. Dan deed ik maar m’n tanden op elkaar in mijn eentje in het ziekenhuisbed.

We luisterden dus braaf naar wat zijn baas zei. Op dat moment voelden we ons van hem afhankelijk en lieten we hem voor ons beslissen. Ik vond het heel normaal dat mijn vriend geen vrij ‘mocht’.

Maar wat is dit voor geks? Het is toch jóuw leven, jóuw kind?

Wat maakt het nou uit wat de overheid ervan vindt? Of wat voor regeltjes er precies zijn? Waarom zou je die op zo’n groot moment in je leven laten bepalen wat je doet of niet doet?

Noem mij gerust een workaholic (wat ik écht niet ben)

De ochtend voordat ons tweede kind Jens kwam, zat ik gewoon nog op mijn kantoor te werken. En ik ben inderdaad een week na zijn bevalling weer gaan werken. Ik ging heerlijk verder met waar ik mee ik bezig was: het uitbouwen van mijn bedrijf.

Jens was daar gewoon bij. Lekker in z’n wiegje ☺, dicht bij mama. Ik werkte door, deed webinars, schreef blogartikelen, werkte aan mijn boek en trainde mijn klanten – die me immers ook nodig hadden.

Het was allemaal heel relaxt. Harmonie in het kwadraat. En vrijheid in het kwadraat. Nu ik eenmaal moeder van 2 ben, heb ik werkelijk nog nooit zoveel harmonie ervaren.

Dus ja, ik werk. Maar ik doe alleen waar ik van houd.

Ook (juist!) als het om mijn kinderen gaat.

Vrijheid is voor mij vooral: zelf nadenken

Vrijheid betekent voor mij: zelf je leven inrichten, dicht bij jezelf blijven. En zélf nadenken over wat jij belangrijk vindt. Bij de geboorte van je kind of bij een ander ingrijpend life event.

Dus niet zeggen: ‘Het “mag” niet van mijn baas, en daarom heb ik geen vaderschapsverlof, of is mijn verlof “te kort”.’

Dit is voor mij echt zo’n onderwerp waarvan ik denk: beslis dat effe lekker zelf. Het maakt niet uit wat de overheid er wel of niet van vindt. En ik vraag me werkelijk af of de overheid hier serieus uren (weken, maanden, jaren) over moet vergaderen. (Die heeft toch echt wel betere dingen te doen.)

Waarom blijf je wachten op de overheid voordat je hier zelf een beslissing over neemt?

Waarom ga je niet gewoon met je werkgever rond de tafel zitten? Gewoon een gesprek voeren, en samen bepalen hoe, wanneer en hoeveel verlof je wilt en nodig hebt.

Los het samen op. Er kan veel meer dan je denkt. Maar dan moet je wel uitspreken wat je wilt en hoe jij het wilt, kortom waar jij van houdt. En vervolgens jezelf en je omgeving de juiste vragen stellen om dit te bereiken.

Maak het niet nodeloos ingewikkeld

Ga in gesprek. Met je partner, met je baas, met jezelf. Doe waar jij blij van wordt.

Daar wordt de hele wereld mooier van, no doubt!

Wat vind jij?

Plezier vandaag!
Margriet