Margriet Spijksma
Voetballende vrouwen – wen er maar aan, zou ik zeggen


Hier in huis en op kantoor zijn we er enorm mee bezig. Vanavond spelen de Nederlandse voetbalvrouwen hun eerste EK halve finale tegen Engeland. Hup Leeuwinnen hup!

Met mijn studievriendinnen heb ik een app-groepje. Daarin komt zo’n beetje alles langs: mislukte vakanties, geslaagde verhuizingen, opgebloeide liefdes, stoute kinderen, spannende banen – (bijna) al onze dips en downs, maar natuurlijk ook al het fijns gooien we in de groep. Er is altijd wel iemand online.

Een aantal van mijn vriendinnen heeft voetballende meiden. Dus nu hebben we het ook vaak over het vrouwenvoetbal.

Die van ons zijn nog niet zover. Maar omdat mijn vriend een groot voetballiefhebber is, staan er in onze achtertuin wel een paar doeltjes. Hoe jong ze ook nog zijn, ze zijn wel al vaak lekker een balletje aan het trappen. En het leukste is dan natuurlijk om hun vader te passeren …

Tijdens de afgelopen wedstrijden was het enorm druk in het app-groepje. We kijken echt samen en roepen boe, klappen en gillen er gewoon doorheen.

Hebben we er verstand van?

Nou, misschien best wel. Ik weet in elk geval wat buitenspel is ☺

Hebben we voetbalervaring?

Nee, dat niet. Geen van mijn vriendinnen heeft zelf gevoetbald. Ik ook niet. Dat ‘deed’ je niet. Maar om naar te kijken – ook naar de mannencompetitie trouwens – vinden we heerlijk. Daar heb je geen voetbalervaring voor nodig.

Fablife sponsort vrouwenvoetbalteam

Sinds een paar maanden sponsort ons bedrijf Fablife het vrouwenvoetbalteam Leovardia hier in de stad. Alle verhalen die je dan hoort! Zo geweldig. Die meiden hebben zoveel lol met elkaar. En ze nemen hun sport serieus – zonder er moeilijk over te doen. Super om te zien. Ook super om dat te mogen ondersteunen.

Als ik kijk naar de Nederlandse vrouwen zie ik ook zo’n positieve sfeer. Ze schoppen elkaar niet verrot, staan gewoon weer op als ze vallen en stellen zich niet aan.

Afgelopen zaterdag, na de gewonnen wedstrijd tegen het Zweedse elftal, hoorde ik een speelster zeggen: ‘We hebben voor elke meter op het veld gestreden.’ Wow, wat mooi, denk ik dan. Wat een passie, wat een doorzettingsvermogen, wat een focus en wat een geweldige meiden. High five!

Maar als je dan de commentaren leest…

Wat ‘men’ allemaal vindt van voetballende vrouwen.

Ze zijn langzamer dan mannen.
Ze schieten sneller dan mannen.
Ze hebben minder spelinzicht dan mannen.
Ze scoren minder goed dan mannen.
Ze zijn minder sterk dan mannen.

Give us a break

Wat is dat toch, die vergelijkingsziekte? Waarom gaat er in alle verslaggeving altijd wel een link uit naar mannenvoetbal?

Hoelang zijn vrouwen aan het voetballen, misschien 10, 15 jaar.

Vind je het gek dat we nog niet zo voetbalvaardig zijn als mannen die op het hoogste niveau spelen. Dat kun je toch niet verwachten. De KNVB deelt het vrouwenvoetbal zelfs in bij de amateurs! Vrouwenvoetbal heeft nog lang niet de faciliteiten als het mannenvoetbal. We hebben nog een lange weg te gaan.

Stel je voor dat verslagen van de eerste divisie altijd werden geschreven in de trant van: Nou, ze doen het wel minder goed dan in de eredivisie zeg. Dat gebeurt toch ook niet?

We zijn gelijk, alleen we spelen anders. Punt.

Wat als we het vrouwenvoetbal eens zouden beoordelen op z’n eigen merites?

Voetballende vrouwen – wen er maar aan, zou ik zeggen.

Plezier vandaag,
Margriet

P.S. Ben jij op zoek naar “iets” wat jou elke dag laat barsten van de energie? Alleen kom je er met nadenken alleen niet uit? Kom dan op dinsdag 3 oktober a.s. naar mijn Live event ‘Ontdek in 7 levels wat je écht wilt’ en ga knallen!

Er zijn nog een beperkt aantal plaatsen dus klik snel hier om je aan te melden. Tot dan!