GEEF JIJ JE
 ZEKERHEID OP

Margriet Spijksma - Fablife

Geef jij je zekerheid op?

Dacht het niet! 

Het engste wat je kan doen is je zekerheid opgeven. Ik hechtte altijd zo vast aan mijn zekerheid, dat ik dat stemmetje altijd de boventoon liet voeren. Dat andere stemmetje, mijn gevoel, zei dat wat ik deed niet mijn pad was. Maar dit 2e stemmetje negeerde ik volledig. Want daar moest ik mijn zekerheid voor opzeggen. En zo ging het met alles. Mijn baan, mijn relatie, mijn leven. Mijn relatie verbreken, die al jarenlang niet meer goed voor mij was? Dacht het niet, want daarmee zei ik ook een heel stuk zekerheid op. Bijvoorbeeld mijn woning en mijn kinderwens. Stoppen met mijn baan en voor mezelf beginnen? Ik durfde er niet eens aan te denken, want weer dat stuk zekerheid dat ik kwijt zou raken… Straks zou ik geen pensioen hebben of zou het allemaal niet lukken.

Hoofd VS gevoel 

Ons hoofd heeft altijd 1000 ‘goede’ redenen om iets niet te doen in je leven. Om niet voor jezelf te gaan, om niet kiezen voor wat je echt wil. Waarom je nooit moet doen wat je echt wil met je leven. Maar ik ben achter 1 ding gekomen. Ik heb het wel gedaan en ik adem nog steeds. Alle zekerheden heb ik overboord gegooid. En ook met mij is het goed gekomen. Ik ben gegaan voor dat kleine stemmetje in mij, het stemmetje van gevoel. Ik ben gegaan voor iets waar ik zo in geloofde en waar ik altijd in zal blijven geloven.  

De keukentafelstoel 

Toen ik niet deed wat ik altijd al wou en banen had die totaal niet bij me pasten, had ik altijd last van mijn lichaam. Soms moet ik er nog wel eens om lachen, hoeveel maatregelen ik nam tegen dit ongemak. Ik had zelfs een extra strip tegen het toetsenbord ter ondersteuning van mijn polsen. En extra voetsteunen, voor een betere houden. Nu ik doe wat ik echt wil, werk ik alles behalve ergonomisch correct. Terwijl een ergonomische werkhouding voor mij altijd zo’n zekerheid was dat je geen pijn had. Nu zit ik al 12 jaar op een soort keukentafelstoel, 9 van de 10 keer onderuit gezakt of met mijn voeten op het bureau. En of ik nog wel eens ergens last van heb? Never!

Hoe de natuur het bedoeld heeft

Wanneer je gaat doen wat je eigenlijk altijd al wou doen, zul je gaan bloeien. Als je doet wat je altijd al deed, krijg je wat je altijd al kreeg. Het probleem daarmee is, is dat dit steeds minder wordt. Je gaat letterlijk verwelken en dat is dus niet hoe de natuur het bedoeld heeft. Kijk maar eens naar buiten. Wanneer je een dak boven een boom zou zetten, stopt deze niet ineens met groeien. Hij gaat altijd door met groeien, misschien alleen een beetje schever. Want dat is de natuur. En zo zijn wij mensen ook. Je hebt groei nodig in je leven. 

Lose control

En daar zat destijds precies mijn probleem. Ik wilde de controle houden waarin ik destijds geloofde: nu zo goed mogelijk laten zien wat je kan, hard werken, geld verdienen en pas gaan genieten wanneer je met pensioen gaat. Want dat was mijn zekerheid. Dat heb ik 10 jaar gedaan. Ik bloeide niet, ik straalde niet, ik zeurde en ik zeikte. Omdat ik wist dat ik maandag weer ergens moest zijn waar ik eigenlijk niet wou zijn. En daarom hechtte ik me zo aan die zekerheid en daarmee aan controle.

Ik wilde overal controle over hebben. De boodschappen, de planning, mijn werk, mijn relatie, noem maar op. Die controle maakte mij een naar mens. Maar ik vertelde mezelf dat ik ‘gewoon’ zo ben. Maar wat ik me niet besefte, is dat dit een keuze was om zo te zijn. 

De dag dat ik alle controle heb los gelaten, is de dag dat het voor mij allemaal gebeurde. Op het moment dat ik alles los liet, verloor ik zoveel. En daarmee won ik alles. 

Navigatiesysteem

Hoe heb ik die controle los kunnen laten? Daar heb ik 1 woord voor: intuïtie. Die dag vertelde mijn ‘navigatiesysteem’, zoals ik mijn intuïtie noem, mij voor het eerst duidelijk welke kant ik op moest. En of dit makkelijk ging? No way. Wat heb ik meters moeten maken. Maar omdat ik zo duidelijk voor mezelf had wat ik wou en dat ik nu voor mezelf ging, lukte het me erop te vertrouwen. Sindsdien ontdek ik keer op keer de mooiste verdiepingen. Het geeft me een nieuwe visie op zekerheid. 

Eigen verantwoording nemen

In de oude ik, toen ik niet groeide, was het altijd iemand anders zijn schuld. Ik nam geen verantwoording voor mijn eigen leven. Nu kijk ik altijd eerst naar wat ik zelf anders kan doen. Ik ga niet meer zitten treuren als het rotweer is, omdat ik graag wou hardlopen. Dan trek ik toch een regenjas aan? Een simpel voorbeeld. Ik nodig je uit dit ook te doen. Ik wil je aanmoedigen. Wat je geeft krijg je terug. Probeer het eens. Ontdek eens wat je echt wilt. Geef er eens alles voor. Als ik het kan, moet het voor jou echt appeltje eitje zijn.