O, wat ben je mooi!

Luister hier mijn blog

We hebben ze allemaal aan onze wieg gehad: de lovende en kirrende stemmen van onze familie.

In koor klonk het:

O, wat ben je mooi!
O, wat ben je schattig!
O, wat ben je lief!

Een golf van bewondering overspoelde ons. Heerlijk om je in te koesteren. Die liefdevolle woorden wilde je vaker horen en die liefde wilde je vaker voelen.

Dus wat doen de meeste kinderen – ik incluis?

Pleasen. Je aanpassen aan wat de omgeving- vooral je ouders – van je wil en verwacht dat je gaat doen.

Netjes stilzitten.
Armpjes over elkaar.
Met twee woorden spreken.

Want zo word je een lief meisje ♥ een echte good girl.

En als je verder opgroeit, ontdek je nog meer dingen waarmee je je ouders een plezier doet.

Bijvoorbeeld door hetzelfde eten vies te vinden als zij – zoals spruitjes of makreel.

Of door hetzelfde tv-programma leuk te vinden als zij – zoals het achtuurjournaal.

Op een gegeven moment heb je de stemmen van je ouders zo verinnerlijkt dat je op de automatische piloot dingen doet, leuk vindt of afwijst.

Je spiegelt hun gedrag en voorkeuren omdat je wéét – niet bewust, maar onbewust – dat je dan hun complimentjes krijgt, en van hun warme aandacht mag genieten. En dat is fijn, want dat is precies wat je als kind nodig hebt: je veilig voelen.

Maar laten we de klok eens vooruitspoelen

Je bent nu een jaar of 30, 40. (Of 39 zoals ik 🙂 )

Hoor jij nog steeds die stemmen van je ouders in je hoofd?

In mijn werk als levensstrateeg (want nee, ik ben geen gewone coach) zie ik het telkens gebeuren.

Als ik deelnemers aan een event vraag: waar houd jij van? – blijft het meestal lang stil. Ja, ze weten prima welke jurk ze leuk vinden: wel die van Zara, niet die van H&M. Of welke tas: wel die van Gucci, maar absoluut niet die van Vuitton.

Maar als ik doorvraag: wat wil jij nu echt? Dan klappen ze dicht. Ze hebben geen enkel idee.

Een van mijn klanten zei laatst: ‘Ik doe al mijn hele leven precies hoe het hoort. Ik heb altijd de stem van mijn ouders ergens in mijn hoofd en daar luister ik nog steeds naar.’

Ze had braaf een opleiding gevolgd (mét goede vooruitzichten), was getrouwd met haar eerste echte vriendje en had een parttime baan genomen omdat ze die zo goed kon combineren met haar twee kleine kinderen. Maar ze was niet gelukkig. Ze zei tegen me: ‘Ik wil het niet meer, maar ik weet gewoon niet wat ik zelf wil en wat ik moet doen.’

Uit eigen ervaring (lees vooral mijn boek F*cking Fantastic als je wilt weten wat ik heb meegemaakt) weet ik hoe groot de invloed van je ouders op je leven kan zijn – hoe lief je ze ook vindt.

Ik heb enorm geworsteld met dat good girl syndroom. Tot ik op een dag kon zeggen: f*ck you (tegen dat lieve meisje, niet tegen m’n ouders …) en 100% voor mezelf en mijn eigen verlangens en behoeftes koos.

Hoe kom je erachter wat jij zelf wilt
 – wanneer je verlangens zolang verstopt zijn geweest?

Je verlangens kun je zien als een soort spier. En die kun je dus gewoon trainen. Hoe vaker en beter je traint, hoe sterker je verlangens worden. Het is het makkelijkst als je met kleine dingen begint. Stel jezelf dan steeds de vraag: hou ik hier echt van of doe ik dit omdat mijn ouders het zouden willen.

Drink je de koffie die jij het aller-lekkerst vindt?
Doe jij op zondag wat je zélf wilt doen?
Kijk jij naar het achtuurjournaal omdat je het zelf wilt of omdat het hoort?

Veel plezier bij het ontdekken van wat jij echt wilt!

Margriet

 

PS1 Ik schreef mijn boek voor alle vrouwen die ernaar verlangen te gaan doen wat ze echt willen en de sprong willen wagen naar een nieuw leven. Sinds de verschijning vorig jaar november zijn er al vele honderden exemplaren verkocht. En lezeressen hebben prachtige recensies geschreven (vaak lazen ze het boek in één ruk uit).

Bestel hier mijn boek.

PS2 Ik vind jou ontzettend mooi!

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *